Gastrik kanserlerde TROP2 ekspresyonunun klinik ve prognostik önemi

Abstract

Amaç: TROP2 ekspresyonu birçok kanser tipinde araştırılmakta ve moleküler hedef olarak değerlendirilmektedir. Biz de kliniğimizde takipli olan opere gastrik kanserli hastalarda TROP2 ekspresyonunun oranını, klinik, patolojik parametrelerle ilişkisini ve prognoz üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç-Yöntem: 15.03.2012-01.03.2021 tarihleri arasında Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı'nda mide kanseri tanısı ile takipli total-subtotal gastrektomize olan 95 hastanın verileri retrospektif incelendi. 83 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların patoloji bloklarından alınan kesitlerde TROP2 antikoru immunhistokimyasal yöntemle incelenerek,literatüre uygun skorlama yapılarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamızda 56'sı (%67.5) erkek, 27'si (%32,5) kadın toplam 83 hasta değerlendirildi. Hastaların 43'ünde (%51.8) TROP2 pozitif, 40'ında (%48.2) negatifti. TROP2 eskpresyonuyla genel sağkalım (OS) arasındaki ilişki değerlendirildiğinde TROP2 pozitif hastaların medyan OS'si 13.89 ay (%95 CI 8.26 – 19.52), TROP2 negatif hastaların medyan OS'si 28.91 aydı (%95 CI 11.42 – 46.39). TROP2 pozitifliğinin OS üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olduğu bulundu (p=0.038). TROP2 pozitif hastaların medyan hastalıksız sağkalım süresi (DFS) 11.89 ay (%95 CI 4.76 – 19.02), TROP2 negatif hastaların medyan DFS'si 43.37 aydı (%95 CI 0.00 – 64.59). TROP2 pozitif hastaların medyan progresyonsuz sağkalım süresi (PFS) 5.19 ay (%95 CI 4.46 – 5.91), TROP2 negatif hastaların medyan PFS'si 5.29 aydı (%95 CI 3.60 – 6.97). TROP2 ile DFS (p=0.116) ve PFS (p=0.874) arasında istatistiksel anlamlı ilişki saptanmadı. Tek değişkenli analizlerde OS ile TROP2 ekspresyonu (p=0.041), nüks varlığı (p=0.000), tanı yaşı (p=0.000), ECOG (p=0.040), evre (p=0.000), cerrahi sınır (p=0.002), tümör lokalizasyonu (p=0.007), tanı ve takipte metastaz durumu (p=0.000), karaciğer metastazı (p=0.000), periton metastazı (p=0.012) arasında istatistiksel anlamlı ilişki saptandı. Çok değişkenli analizlerde TROP2 ekspresyonu (p=0.018), ECOG, evre, cerrahi sınır ve karaciğer metastazıyla OS arasında istatistiksel anlamlı ilişki bulundu. Sonuç: Çalışmamızda TROP2 pozitifliğinin gastrik kanserlerde OS'yi anlamlı şekilde kısalttığı ve bağımsız prognostik faktör olduğu saptanmış olup TROP2'nin mide kanserleri için yararlı bir prognostik biyobelirteç olarak pratikte kullanılabileceğini ve mide kanserleri için umut verici bir terapötik hedef olabileceğini düşünüyoruz. Bununla birlikte TROP2'ye yönelik tedavilerin gastrik kanserlerde de kullanımının araştırılması için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Objective: TROP2 expression is being investigated in many cancer types and evaluated as a molecular target. We aimed to investigate the rate of TROP2 expression, its relationship with clinical and pathological parameters, and its effect on prognosis in patients with operated gastric cancer followed up in our clinic. Material – Method: The data of 95 patients who underwent total-subtotal gastrectomy with the diagnosis of gastric cancer in Afyonkarahisar Health Sciences University Faculty of Medicine, Department of Medical Oncology between 15.03.2012 and 01.03.2021 were retrospectively analyzed. 83 patients were included in the study. In sections taken from the pathology blocks of the patients, TROP2 antibody was evaluated by immunohistochemical method and scored according to the literature. Results: A total of 83 patients, 56 (67.5%) male and 27 (32.5%) female, were evaluated in our study. TROP2 was positive in 43 (51.8%) patients and negative in 40 (48.2%) patients. When evaluating the relationship between TROP2 expression and overall survival (OS), the median OS of TROP2 positive patients was 13.89 months (95% CI 8.26 to 19.52), and the median OS of TROP2 negative patients was 28.91 months (95% CI 11.42 to 46.39). TROP2 positivity was found to have a statistically significant effect on OS (p=0.038). The median disease-free survival (DFS) of TROP2-positive patients was 11.89 months (95% CI 4.76 to 19.02), while the median DFS of TROP2-negative patients was 43.37 months (95% CI 0.00 to 64.59). The median progression-free survival (PFS) of TROP2 positive patients was 5.19 months (95% CI 4.46 to 5.91), while the median PFS of TROP2 negative patients was 5.29 months (95% CI 3.60 to 6.97). There was no statistically significant relationship between TROP2 and DFS (p=0.116) and PFS (p=0.874). A statistically significant relationship was found in univariate analysis between OS and TROP2 expression (p=0.041), presence of recurrence (p<0.0001), age at diagnosis (p<0.0001), ECOG (p=0.040), stage (p<0.0001), surgical margin (p=0.002), tumor localization (p =0.007), metastasis status at diagnosis and follow-up (p<0.0001), liver metastasis (p=0.000), and peritoneal metastasis (p=0.012). In multivariate analyzes, statistically significant correlations were found between TROP2 expression (p=0.018), ECOG, stage, surgical margin, and liver metastasis and OS. Conclusion: In our study, it was determined that TROP2 positivity significantly shortens OS in gastric cancers and is an independent prognostic factor. In conclusion, positive TROP2 expression in gastric cancers association with poor survival was clearly demonstrated in the present study. We suggest that TROP2 may be a useful prognostic biomarker and a promising therapeutic target for gastric cancers. Nevertheless, further studies are required to corroborate the clinical utility of TROP2 expression and TROP2-targeted therapies in gastric cancers.