Çocuklarda beslenme ve fiziksel aktivitenin fonksiyonel kabızlığa etkisi

Abstract

Amaç: Normal dışkılama olayının yapılamayışı veya yetersiz oluşu sonucunda sert ve seyrek dışkılama durumuna kabızlık adı verilir. Fiziksel aktivitenin azalması, beslenme alışkanlıklarının değişimi çocuklarda kabızlık için risk faktörü olarak nitelendirilmiştir. Bu çalışmada fonksiyonel kabızlığı olan çocuklarda beslenme özelliklerinin ve fiziksel aktivite seviyesinin fonksiyonel kabızlık üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık. Materyal-Metot: Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğinden takipli, fonksiyonel kabızlık tanısı almış hastalardan 150 hasta ve polikliniklerimize rutin kontrollerine gelmiş gönüllülerden 150 sağlıklı gönüllü olmak üzere toplam 300 çocuk dahil edildi Ebeveyn bilgi formu, Beslenme Davranış Ölçeği, Çocuk Fiziksel Aktivite Anketi uygulandı. Verilerin analizinde SPSS versiyon 20.00 (IBM, New York, United States) programı kullanılmış, p<0.05 düzeyi anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Kabızlık grubu çocuklar ile kontrol grubu cinsiyet (p=0,563) açısından benzerdi. Kabızlık tanılı çocukların yaş ortalaması 9,18±3,14 ve kontrol grubunun yaş ortalaması 9,42±3,49'du. Gruplar arasında yaş ortalaması açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p=0.743). Hasta grubunun boy ortalaması 132,38±18,26 cm. ve kontrol grubunun boy ortalaması 134,38±19,52 cm'dir. Hasta ve kontrol grubunun boy ortalamaları karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı (p=0,446). Hasta grubunun ağırlık ortalaması 33,80±14,26 kg ve kontrol grubunun ağırlık ortalaması 34,13±13,18 kg olarak bulundu. Hasta ve kontrol grubunun vücut ağırlıkları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı(p=0,446). Hasta grubunun "Beslenme Davranış Ölçeği" (BDÖ) puan ortalaması -7,04±4,19 iken kontrol grubunun 9,24±4,00'tür. Hasta grubunun Çocuk Fiziksel Aktivite seviyesi puan ortalaması (CFA) 49,75±4,00 iken, kontrol grubunun 82,81±11,05'dir. Her iki grup karşılaştırıldığında kontrol grubu lehine anlamlı bir fark bulunmaktadır(p<0,05). Her iki grubun sosyo demografik özelliklerinin BDÖ ve CFA puanları ile ilişkisi bulunmamaktadır(p>0,05). 50 Sonuç: Bu çalışmada; hasta ve kontrol grubu birçok açıdan benzer olmasına rağmen beslenme alışkanlıklarının ve fiziksel aktivitenin fonksiyonel kabızlık üzerinde etkisi olduğu görülmüştür. Çocuklara sağlıklı beslenme ve fiziksel aktiviteyi arttırmaya yönelik eğitimlerin yapılması fonksiyon kabızlığın azalmasında etkili olacaktır.

Objective: As a result of inability or inadequate defecation, normal and hard defecation is called constipation. Decreased physical activity and changes in nutritional habits are considered as risk factors for constipation in children. In this study, we aimed to investigate the effects of nutritional properties and physical activity level on functional constipation in children with functional constipation. Material-Method: A total of 300 children were included, including 150 patients who were followed by Afyonkarahisar Health Sciences University School of Medicine, Department of Pediatrics, and 150 healthy volunteers who came to our policlinic routine controls, Parental information form, Nutrition Behavior Scale, Child Physical Activity Survey was applied. SPSS version 20.00 (IBM, Newyork, United States) program was used in the analysis of the data, p <0.05 level was considered significant. Results: Constipation group children and control group were similar in terms of gender (p = 0.563). The average age of children diagnosed with constipation is 9.18 ± 3.14 and the average age of the control group is 9.42 ± 3.49. There was no statistically significant difference between the groups in terms of average age (p = 0.743). The average height of the patient group is 132.38 ± 18.26 cm. and the average height of the control group is 134.38 ± 19.52 cm. When the mean averages of the patient and control groups were compared, there was no statistically significant difference (p = 0.446). When the weights of the groups are examined, the average weight of the total group is 34.00 ± 13.57 kg. The mean weight of the patient group is 33.80 ± 14.26 kg. and the mean weight of the control group was 34.13 ± 13.18 kg. When the patient and control groups were compared in terms of body weight, there was no statistically significant difference (p = 0.446). While the "Nutritional Behavior Scale" (NBS) score mean of the patient group was -7.04±4,19 and control group's was 9.24±4,00. The child physical activity level score (CPA) of the patient group was 49.75±4,00, and the control group was 82.81±11,05. When both groups are compared, there is a significant difference in favor of the control 52 group (p <0.05). The socio-demographic characteristics of both groups were not related to NBS and CPA scores (p> 0.05). Conclusion: In this study although the patient and control groups are similar in many respects, it has been observed that eating habits and physical activity have an effect on functional constipation. Trainings to increase healthy eating and physical activity for children will be effective in reducing constipation.