Characteristics of a large-scale cohort with accessory pathway(s): A cross-sectional retrospective study highlighting over a twenty-year experience

Abstract

Objective: Catheter ablation following electrophysiologic study (EPS) is the mainstay of diagnosis and treatment for patients with atrioventricular reentrant tachycardia (AVRT), demonstrating excellent long-term outcome and a low rate of complications. In this study, our aim was to assess our experience in patients with accessory pathway (AP) and to compare our data with the literature. Methods: We included 1,437 patients who were diagnosed and treated for AP in our hospital between 1998 and 2020. The demographic data of all the patients, AP location, and periprocedural results were recorded. Results: Of the 1,437 patients, 1,299 (90.4%) were men; and the mean age of the population was 26.67 years. The location of 1,418 APs were along the left free wall (647 [45.6%] patients), in the posteroseptal region (366 [25.3%] patients), in the anteroseptal region (290 [20.4%] patients), and along the right free wall (115 [8.1%] patients). The ratio of the second AP existence was 3.0% and AVNRT co-existence was 2.0%. A total of 55 (3.8%) patients had recurrent sessions for relapse. Our center’s total success rate was 95.5%, and total complication rate was 0.26%. Conclusion: According to our retrospective analysis, EPS is a highly functional tool in the diagnosis and management of arrhythmias such as AVRT for high-risk patient groups like military personnel with the aim of risk stratifcation and medical management.Amaç: Elektrofzyolojik çalışmayı (EPS) takiben kateter ablasyonu, Atriyoventriküler Reentrant Taşikardisi (AVRT) olan hastalar için tanı ve tedavinin temel dayanağıdır ve mükemmel uzun vadeli sonuç ve düşük bir komplikasyon oranı gösterir. Çalışmamızın amacı, aksesuar yolaklı hastalardaki deneyimlerimizi değerlendirmek ve verilerimizi literatür ile karşılaştırmaktı. Yöntemler: Hastanemizde 1998-2020 yılları arasında aksesuar yol (AP) tanısı alan ve tedavisi olan 1437 hastayı dahil ettik. Tüm hastaların demografk verileri, aksesuar yolun konumu ve işlemle ilgili sonuçlar kaydedildi. Bulgular: 1437 hastanın 1299’u (%90.4) erkekti ve çalışma popülasyonun ortalama yaşı 26.67 idi. 1418 AP’nin lokasyonu; sol serbest duvar boyunca (647 hasta, %45.6), posteroseptal bölgede (366 hasta, %25.3), anteroseptal bölgede (290 hasta, %20.4) ve sağ serbest duvar boyunca (115 hasta, %8.1) idi. İkinci AP var olma oranı %3.0 ve AVNRT birlikte var olma oranı %2.0 idi. 55 (%3.8) hastada relaps sebebiyle tekrarlayan işlemler yapıldı. Merkezimizin toplam başarı oranı %95.5 ve toplam komplikasyon oranı %0.26 idi. Sonuç: Retrospektif analizimizin ışığında elektrofzyolojik çalışma, risk sınıfandırması ve tıbbi karar amacıyla askeri personel gibi yüksek riskli hasta grupları için AVRT gibi aritmilerin tanı ve yönetiminde oldukça işlevsel bir araçtır.